خود نماز في نفسه به هر جا و به هر صورت که باشد، فوايد و آثاري بي شمار بر آن مترتب است. در اين جهت کتابهاي بسيار پرقيمتي به رشته تحرير در آمده است; کتابهايي که هريک بيانگر آداب ظاهري و باطني نماز است، آداب ظاهري و باطني اين عبادت که به توسط هر کس رعايت شود، بدون شک او را از فحشا و منکرات باز مي دارد و هرکس از فحشا و منکرات باز داشته شود، به خير دنيا و آخرت مي رسد.

و اين دو رکعت را بين همه نمازها خصوصيتي ديگر است و آن اينکه نماز گزار بايد از خلف مقام که جهتي ظاهري است توجه به اقتداي به امام هدايت; يعني حضرت ابراهيم کند و با اين معنا وارد نماز شود که در حقيقت اقتدا به ابراهيم مي کنم و اقتداي به ابراهيم اقتدا به همه انبيا و امامان و اوليا، در همه امور حيات و تمام جهات ظاهري و باطني است.

جعل مثابه ; يعني بازگشتگاه; همانند جعل امامت است که در آيات شريفه قبل از آيه بالا، در حق ابراهيم بيان

[١] بقره: ١٢٥