آري خداوند مهربان نسبت به کسي که همراه با سعي صفا و مروه شيطان را از خود فراري دهد، و کشتي وجود خويش را از هفت درياي عذاب جهنم با توبه و انابه واقعي به ساحل نجات برساند، و در همه امورش به اميد بخشش و عطاي سلطان هستي باشد، و تردّدي و رفت و آمدي جز به حريم حق نکند، و با هر مرتبه سعي، رذيلتي از رذايل بيان شده در سطور قبل را از خود دور کند، شاکر است، که شکر خدا از بنده اش، اعطاي اجر جزيل و ثواب جميل و رزق کريم است، و عبد بايد بداند که اعمال و دقايق اعمال و ظاهر و باطن اعمال در محضر حق حاضر، و خداوند نسبت به همه آنها بينا و آگاه است، اگر عمل به نحو حقيقت انجام گيرد به شکر حق از عبد متصل شود که: " فَإِنَّ اللهَ شاکِرٌ عَلِيمٌ".

٥ ـ در آن زمان که شهر مکه، و بيت و مسجد، و مسعي و عرفات و مشعر و منا در اختيار بردگان شيطان بود، حرم و منطقه صفا و مروه را جايگاه بتان قرار داده بودند، پس از

[١] بقره : ١٥٨