زائر به هنگام طواف بايد علاوه بر ذکر خدا و خواندن دعاهاي وارده از عمق قلب ، به آن غل و زنجيرهايي که در طول زندگي به دست و پاي حيات بسته توجه نمايد و با هر دوري که به عنوان طواف به گرد خانه دوست مي زند و در حقيقت براي تسليم خود به حضرت محبوب دور محبوب مي گردد ، غلي از آن غل ها ، و زنجيري از آن زنجيرها را با کمک دوست از دست و پاي جان باز مي کند تا با اتمام طواف بتواند به حريم مقام ابراهيم وارد شود ، وپيشاني در پيشگاه دوست به خاک مذلّت بگذارد .

١ ـ با طواف اول ، هستي خود را از حجاب کفر ، که سايه اي خطرناک بر چهره ظاهر و باطن و مانعي سنگين در مقابل تابش نور توحيد بر عمق قلب است برهاند .

٢ ـ با طواف دوم ، وجود خود را از شرک خفي و جلي که ظلمي عظيم بر پيکره انسان و انسانيت است ، رها سازد .

٣ ـ باطواف سوم ، دست و پاي جان را از زنجير نفاق و دورويي آزاد کند .