٤ ـ چشم انداز عرفات انسان را به ياد روز قيامت و عرصه گاه محشر مي اندازد ؛ روزي که تمام اولين و آخرين ، با يک نوع لباس و همراه با پرونده دوران حيات خود ، در آن موقف کبري ، در محضر حق ، براي بازپرسي شدن مي ايستند و همگان منتظر عفو و رحمت و بخشش حضرت حقّند ، ولي ، بر اساس آيات و روايات ، مغفرت خدا در قيامت از براي مردمي است که ظاهر و باطن با توحيد و رسالت و نبوّت سروکار داشته اند .

جبل رحمت در صحراي عرفات ، قامتي استوار براي سايه گرفتن مردم در پناه آن است تا ساعتي از حرارت آفتاب بياسايند و با جسم و جاني راحت به دعا و زاري در پيشگاه حق مشغول باشند و به ياد بياورند که امام عاشقان و پيشواي شهيدان و سرور آزادگان حضرت حسين ( عليه السلام ) در جانب چپ اين کوه به قرائت دعاي با عظمت عرفه

ايستادند تا جهانيان را از اين چشمه پرفيض رحمت و مفاهيم ملکوتي بهره مند سازند و قلوب بيمار مردم تاريخ را با جهت دادن به سوي حق شفا بخشند .

[١] بحار ، ج٩٦ ، ص٢٦٥