حضرت رضا(عليه السلام) فرمود: در راه رفتن به عرفات، تلبيه را زياد بگو. چون وقت به ظهر رسيد غسل کن، نماز ظهر و عصر را با اذان واقامه بجاي آور، با همه وجود وارد عرصه گاه دعا و راز و نياز شو، در دعا و گريه و زاري اصرار داشته باش، ايستاده و نشسته از، مناجات و عبادت غافل مشو، و پس از غروب آفتاب، لا اله إلاّ الله بگو. [١]

حضرت سجّاد(عليه السلام) فرمود: در عرفات با وحدانيّت حق، و توحيد حضرت ربّ، و رسالت رسول الله; به اين که سيد انبيا است و ولايت علي ولي الله و اين که او سيد اوصيا است و امامان معصوم بعد از علي به اين که عباد مخلص حق اند، تجديد پيمان و بيعت کنيد تا حضرت ربّ العزت به ملائکه خود بر شما بندگان واقعي مباهات کند. [٢]

آري موالات با اولياي حق و دشمني با دشمنان حق و پذيرش توحيد و رسالت و امامت، و قبول ولايت معصوم، علت صحّت و قبولي حج است، و بدون ارتباط با اين واقعيّات، حج حاجي حج نيست.[٣]

از حضرت صادق(عليه السلام) روايت شده: مجرم ترين افراد در

[١] بحار، ج٩٦، ص٢٥٥

[٢] بحار، ج٩٦، ص٢٥٩

[٣] بحار، ج٩٦، ص٢٥٨