مسأله حديبيه، رسول خدا با مشرکان مکه شرط کردند که در سال بعد از حديبيه راه را براي عمره مسلمانان باز بگذارند، چون براي عمره به مکه آمد دستور داد صفا و مروه را از لوث وجود بت ها پاک کنند، آنان بت ها را از صفا و مروه برداشتند، ولي پس از اتمام سعي، رسول خدا بلافاصله بت ها را در جايگاه خود نصب کردند، مردي از اصحاب به وقت خالي بودن صفا و مروه موفق به طواف نشده بود، چون به صفا آمد، صفا را آلوده به بت ها ديد به محضر رسول حق شکايت برد، در اين هنگام آيه شريفه إنّ الصّفا والمروة من شعائر الله نازل شد، و به آن مرد فهماندند که توجهي به ظاهر امر نداشته باش و خود را از سعي صفا و مروه به خاطر نصب چند بت محروم مکن، اگر در تاريخ اسلام آمده; بعضي از مسلمانان از سعي خودداري داشتند به اين خاطر بود، ولي خداوند مهربان آنان را توجه به حقيقت سعي که بسي منفعت دارد داد، و از مقيد کردن به ظاهر امور که مانعي بين انسان و حضرت حق است بر حذر داشت، که اگر چند بت بي جان و جاندار بخواهد مانع بين انسان و حق شود، آن انسان به حقيقت انسان نيست انسان کسي است که بتواند تمام قدرت و قوت خود را براي رفع موانع بين خود و حق به کار گيرد، که انسان