سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩١ - درك موقعيت و كياست سياسى

يكى از مسائلى كه در طرح گنجانيده بودند، افزودن تغييرات ناروا در قانون انتخابات بود؛ براى مثال قيد «مسلمان بودن» را از شرايط نماينده شدن حذف كرده بودند. تغيير ديگرشان اين بود كه به جاى سوگند به كلام‌الله مجيد، بايد به كتاب آسمانى قسم خورده شود.

هدف آن تغييرها اين بود كه «اسلام» را از «رسميّت» بيندازند و آن را در رديف ديگر اديان قرار دهند. سوگند ياد كردن به «قرآن» را با سوگند ياد كردن به هر كتاب آسمانى ديگر مساوى مى‌كردند. اين شيطنت‌ها، نظر امامِ نظاره‌گر و نكته‌دان را جلب كه اين «لايحه»، نطفه و نقطه آغاز يك توطئه عظيم و خبيث بر ضد اسلام است. وقتى كه آغازش اين باشد، به يقين خطرهاى بزرگ‌ترى به دنبال دارد؛ به همين دليل، امام از همان وقت با كمال قاطعيت و بدون وحشت از قليل بودن همراهان، پا به عرصه مبارزه گذاشت؛ مبارزاتى در جهت عقب راندن دولت و لغو آن «لايحه» كه مدت‌ها طول كشيد تا ثمر بخشيد.

دولت كه از راه تصويب نامه ياد شده، طرفى نبسته و راه به جايى نبرده بود و با بيدارىِ ديده‌بانى چون امام، مجبور به عقب‌نشينى شده بود؛ اين‌بار نغمه‌اى ديگر ساز كرد؛ دولت در پى اين عقب‌نشينى (لغو لايحه قبلى)، موضوع «لوايح ششگانه و رفراندم»[١] و ‌به اصطلاح‌ـ انقلاب سفيد را مطرح كرد. در اين مرحله، شخص شاه «غضباناً» به ميدان مبارزه با اسلام و روحانيت آمد. اين‌بار، خود شاه

---

[١] دو ماه پس از توطئه مذكور در دى ماه ١٣٤١ اين موضوع مطرح شد و انقلاب سفيد با شش اصل اعلام گرديد كه اصولى به آن افزوده شد تا به نوزده اصل رسيد. اين مسأله مخالفت امام و علما را برانگيخت و در پى آن رژيم شاه در فيضيه قم جنايات وحشيانه‌اى مرتكب شد و امام در سيزدهم خرداد ١٣٤٢ سخنرانى معروف خود را در اين مدرسه ايراد فرمود.