سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٧ - در دفاع از ارزش ها

جواهرى باشد و در عين حال، شناختن عنصر زمان و مكان، براى اجتهاد و تشخيص احكام اوليه و ثانويه و رعايت مصالح اقوى و اهم، نيز لازم است. متأسفانه امروز، اين سخن امام بهانه‌اى شده است براى اين‌كه بگويند: «همه احكام اسلام، قابل تغيير است و تابع شرايط زمان و مكان!» چرا؟ در پاسخ مى‌گويند: «چون امام فرمود كه مجتهد بايد شرايط زمان و مكان را بداند».

امسال كه سال امام است،[١] همين سخنان را به نام احياى افكار امام خمينى(قدس سره) خواهند گفت؛ يعنى آنچه را كه آن بزرگوار حيات خودش را صرف مبارزه با آن كرد، به عنوان يك افتخار براى آن حضرت ثبت خواهند كرد كه امام آمد و گفت: «احكام، تابع شرايط زمان و مكان است!»

اگر قرار بر اين مدار بود كه ارزش‌ها با قرائت‌هاى مختلف تغيير كند و كسى هم حقِ مخالفت عملى با هيچ قرائتى نداشته باشد؛ پس چرا امام قيام كرد؟ چون شاه هم يك قرائت داشت؛ او نيز مى‌گفت: «اين مطالبى كه من (محمدرضا شاه) مى‌گويم، با روح اسلام موافق‌تر است از آن چيزهايى كه آخوندها مى‌گويند!» پس امام چه حقى داشت كه با قرائت شاه مخالفت كند؟

وَالله! قرائت بعضى از روشنفكرهاى به اصطلاح مسلمان امروز، صدها بار دورتر از اسلام است! اين‌ها، چيزى براى اسلام باقى نگذاشته‌اند. مگر از اينان نيست كسى كه مى‌گويد: «اعتقاد به خدا هم، جزء ذاتيات دين نيست؛ بلكه جزء عرضيات دين است؛ يعنى مى‌توانى دين داشته باشى، ولى اعتقادى به خدا نداشته باشى! آن‌گاه، اين مى‌شود «اسلام مدرن»!»