سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٧ - ١١ وصيت نامه امام كجا و نشريه هاى دگرانديش كجا؟!

امام فرمود: من متأثرم از اين‌كه با دست خودشان اين‌ها گور خودشان را كندند. من نمى‌خواستم اين‌طور بشود. من حالا هم توبه را قبول مى‌كنم؛ اسلام قبول مى‌كند.[١]

با اين برخورد امام، آنان دست و پايشان را از همان زمان جمع كردند. كشورى كه امام، رهبرى آن را دارد و اسلام بر آن حكومت مى‌كند، جاى اين‌ها نيست؛ به اين دليل، فرار را بر قرار ترجيح دادند؛ ولى بايد اظهار تأسف كرد كه امروز، عده‌اى از فضاى باز سياسى و آزادى مطبوعات سوءاستفاده مى‌كنند و همان سخنان را به صورت زشت‌تر و زننده‌ترى در روزنامه‌ها و مجلّه‌ها مى‌نويسند! آنچه بر زشتى كار مى‌افزايد، اين است كه همين روزنامه‌ها با كمك بودجه دولت و بيت‌المال مردم تأمين مى‌شوند؛ يعنى بودجه بيت‌المال مسلمانان، براى تخريب اسلام مصرف مى‌شود![٢]

ما اگر ياد امام خمينى را زنده مى‌داريم، براى اين است كه مردم حسّاس باشند؛ بدانند او كه بود و چه كرد؛ هدف و روش او چه بود. بايد آن هدف و روش را زنده بداريم و او را فراموش نكنيم؛ زيرا سيره و سنّت امام را فراموش كرده و غافل نشسته‌ايم؟ چرا سستى ما به جايى رسيده است كه برخى چنان جرأتى پيدا بكنند كه به طور عمد، احكام ضرورىِ اسلام را زير سؤال ببرند يا مسخره كنند؟ اگر غيرت دينى مردم آشكارتر بود، اين‌ها چنين جسارتى پيدا نمى‌كردند.

كار تخريب اسلام به دست روزنامه‌هاى دگرانديش به جايى رسيد كه مقام

---

[١] ٢٥ خرداد ١٣٦٠؛ متن كامل سخنان و اخطار شديد امام، به مخالفان لايحه قصاص و حكم ارتداد مخالفان احكام ضرور اسلام را، در صحيفه امام، ج ١٤ ص ٤٤٨ تا ٤٦٥ ببينيد. [٢] سخنرانى مزبور به تاريخ ١٤/٣/١٣٧٨ در نماز جمعه همدان ايراد گرديده است.