سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٢ - در سفارت ايران در هند

شيطان براى چه از درگاه الهى رانده شد؟ هيچ كس در عالم به اندازه شيطان عبادت نكرد. امير مؤمنان(عليه السلام) در نهج‌البلاغه مى‌فرمايد: وَكَانَ قَدْ عَبَدَ اللهَ سِتَّةَ آلاَفِ سَنَة لاَ يُدْرَى أَمِنْ سِنِي الدُّنْيَا أَمْ مِنْ سِنِي الاْخِرَةِ‌...،[١] قبل از حضرت آدم، ابليس شش‌هزار سال خدا را عبادت كرده بود. پروردگار متعال همين عبادت را وسيله امتحان ابليس قرار داد، كه اگر تو واقعاً مرا عبادت مى‌كنى هر كارى مى‌گويم بايد انجام دهى. فرمود: براى آدم سجده كن. ابليس گفت: من تو را عبادت مى‌كنم ولى سجده براى مخلوق نمى‌كنم. فرمود: اگر مى‌خواهى مرا اطاعت كنى هر كارى كه مى‌گويم انجام بده‌؛ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُطَاعَ مِنْ حَيْثُ أُرِيدُ‌؛[٢] اگر حرف من را مى‌خواهى گوش كنى ببين من چه مى‌گويم آن را انجام بده. گفت: نه، اين كار را نمى‌كنم. همين امر باعث شد كه ملعون ازل و ابد بشود. اين‌ها افسانه نيست، نصّ قرآن است‌؛ بنابراين مرز ايمان و كفر، ايمان و نفاق همين‌هاست. كسانى كه حاضرند همان‌طور كه خدا گفته است به در خانه پيغمبر و اهل‌بيت او بروند و از آنها شفاعت بخواهند، نشانه‌هاى ايمان را دارند، و آنهايى كه عارشان مى‌شود، نشانه‌هاى كفر باطنى دارند، براى اين‌كه در برابر خدا بزرگى مى‌فروشند همان‌طور كه ابليس از سجده كردن براى آدم