سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١١ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در حوزه علميه اميرالمؤمنين (بمبئى)

موقع جهاد كه بايد به امر امام معصوم يا جانشين او به جبهه جنگ رفت، اين‌ها مانع مى‌شوند. اين‌طور نيست كه مردان خدا تجارت نمى‌كنند زن نمى‌گيرند بچه‌دار نمى‌شوند، نه، اين‌گونه نيست، بلكه امور دنيا آنها را از خدا بازنمى‌دارد‌؛ لا تُلْهِيهِمْ، آنها مثل ديگران كار مى‌كنند، درس مى‌خوانند، درس مى‌دهند، منبر مى‌روند، موعظه گوش مى‌كنند، زن مى‌گيرند، بچه‌دار مى‌شوند، خانه مى‌سازند، زندگى مى‌كنند، كشاورزى مى‌كنند، صنعت، اختراعات، اما لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ وَإِقامِ الصَّلاةِ، موقع نماز كه مى‌شود نمى‌گويند حالا فلان كار لازم‌تر است. هيچ كارى مانع انجام نماز نمى‌شود. بايد سعى كنيم آنچه ما را از خدا باز مى‌دارد و سرگرم شدن به آنها باعث مى‌شود كه ابتدا نماز اول وقتمان كنارى برود، بعد دست و پا شكسته بخوانيم، حضور قلب نداشته باشيم، خداى نكرده يك وقت غفلت كنيم اصلا قضا هم بشود، بايد همه اين دل‌بستگى‌ها را قطع كنيم. اگر شفاعت اهل‌بيت(عليهم السلام) را مى‌خواهيم بايد اين‌گونه باشيم، اگر ما بخواهيم راه آنها را برويم بايد اين چيزها را تمرين كنيم. سعى كنيم هميشه به ياد خدا باشيم، نماز را به موقع و با حضور قلب بخوانيم و ساير تكاليف واجب را انجام بدهيم، از گناهان اعراض كنيم، اگر يك لغزشى از ما پيدا شد ‌كه البته معمولا افراد غير معصوم خالى از لغزش نيستند‌ـ آن وقت انتظار داشته