قلمرو دل - محدثى، جواد - الصفحة ١٣٣
چه پيامبران الهى و امامان معصوم، چه اصحاب و ياران آن معصومين، چه دانشمندان برجسته و نوابغ و مصلحان و رهبران و شهيدان، چه انسانهاى عارف و وارسته و اخلاقى، هر كدام به نحوى «چراغ راه» به شمار مىروند. خواندن شرح حال آنان در ما انگيزه ايجاد مىكند، اميد مىبخشد، راه را نشان مىدهد، تأثير مىگذارد.
خيلىها اگر در زندگى جهشهايى به سوى كمال داشتهاند، در مدار جاذبه يك شخصيت قرار گرفتهاند و با خواندن زندگينامه بزرگان زير و رو شدهاند. اينگونه مطالعات، هم شيرين است، هم آموزنده، هم سرگرم كننده و هم نمونهاى از انسانهاى موفق را پيش روى ما قرار مىدهد.
١٠. محاسبه: اگر عمر ما يك «سرمايه» است، بايد نسبت به آن «حسابگرى» هم داشته باشيم، سودآورى يا زيان دهى عمر را حساب كنيم، راه دست يافتن به بهرههاى دراز مدت و ابدى را كه تا آخرت هم كشيده مىشود بشناسيم و به كار بنديم.
عاقلان اهل ذخيره سازىاند و دور انديشى و آينده نگرى. «آخرت» هم يك مرحله است كه به آن خواهيم رسيد، ولى با چه دستاورد و ذخيره و رهتوشهاى؟
عمرها مىگذرد، ولى با گذشت عمر، ما چه مىاندوزيم؟
ما در حال داد و ستد با زمان هستيم. عمر مىدهيم، ولى چه مىگيريم؟ آيا با خرج كردن «دنيا»، توانستهايم «آخرت» خويش رابسازيم و بخريم و آباد كنيم؟
محاسبه، ابعاد مختلفى دارد. عمر و فرصتهاى زندگى هم يكى از ميدانهاى حسابگرى است. كمتر از يك دستفروش دوره گرد نباشيم كه در غروب هر روز، مىانديشد كه درآمد امروزش چه بود؟ برد يا باخت؟