٦. تجربه آموختن: روزگار و فراز و نشيب‌هاى زندگى، معلّم شايسته‌اى براى انسان است. به شرط آنكه بتواند از تجربه‌هاى تلخ و شيرين استفاده كند. گشودن ديده عبرت به روى حوادث، بار تجربه آدمى را غنى‌تر مى‌سازد. بهره‌گيرى از تجارب ديگران نيز، «عمر دوباره» به شمار مى‌آيد.

سالخوردگان مجرب و سرد و گرم روزگار چشيدگان، اغلب سعى مى‌كنند «حاصل عمر» خويش را در اختيار ديگران قرار دهند، چه به صورت شفاهى و گفتارى، چه كتبى و نوشتارى. حتّى نامه ٣١ نهج البلاغه، تجارب غنى حضرت امير عليه السلام است كه در سالهاى پايانى عمر پر بارشان به صورت يك «نامه» به فرزندشان امام حسن مجتبى عليه السلام نوشته‌اند، نامه‌اى مفصّل، عميق، پر نكته و آموزنده. هم بايد تجربه آموخت، هم بايد تجربه اندوخت. هم آن‌ها را به كار بست، هم به ديگران منتقل كرد.

٧. مشورت: بهره‌گيرى از افكار وانديشه‌هاى ديگران، هم فكر ما را غنى‌تر مى‌سازد، هم از اشتباهات ما مى‌كاهد. رايزنى با ديگران، به خصوص صاحب نظران و كارشناسان و صاحبان تجربه، كانال زدن به ذخيره عظيم و ارزشمندى است كه در اختيار ديگران است، هر كس با ديگران مشورت كند، در عقول و خردهاى آنان شريك شده است.

مشورت مى‌تواند زندگى مارا سالمتر و گذر عمر ما راپر بارتر سازد.

اما اينكه باچه كسانى بايد مشورت كرد؟ صفات مشاور خوب چيست؟

روش نظرخواهى ازديگران چگونه است؟ و ... مباحثى است كه در اين مختصر نمى‌گنجد.