رسول خدا (صلى الله عليه وآله) اصحابش را در تعامل با قرآن و حديث ، از اين رويكردِ زشت برحذر مى داشت ; چراكه ايمان به خدا و رسول اقتضا مى كرد آنان به آنچه خدا مى گويد و پيامبر فرمان مى دهد ، تسليم باشند . عدم تسليم به عصمت پيامبر (صلى الله عليه وآله) و گفته ها و كارهاى آن حضرت ، با ايمان مطلق به خدا و رسول ، ناسازگارى داشت .

خدا از عواقب اين نوع انديشه ، مؤمنان را بيم مى دهد و خبر مى دهد كه اين كار ، به فتنه مى انجامد .

در تفسير اين سخنِ خداى متعال كه : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ )[٣١] (اى ايمان آورندگان ، خدا و رسول را اجابت كنيد) تا آنجا كه مى فرمايد : ( وَاتَّقُوا فِتْنَةً لاَ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنكُمْ خَاصَّةً )[٣٢] (از فتنه اى بترسيد كه تنها به ستمگرانِ شما اصابت نمى كند) از زُبير بن عَوام رسيده كه گفت :

ما زمانى اين آيه را مى خوانديم و گمان نمى كرديم كه روزى خودمان مصداق آن باشيم ! اما به يك باره ديديم كه مقصود از آن ما هستيم ![٣٣]

سُدِّى مى گويد :

اين آيه اختصاص به اهل بدر داشت [ ولى ] روز جنگ جَمَل بروز يافت[٣٤] .

[٣١] . سوره انفال (٨) آيه ٢٤ -

[٣٢] . سوره انفال (٨) آيه ٢٥ -

[٣٣] . تفسير ابن كثير ٢ : ٤٨٨ ـ ٤٨٩ -

[٣٤] . همان .