گشته، وخداوند نيكى وپاداش خود را براى تو تضمين كرده، تو پاره تن رسول خدايى و با او نسبت نزديك و استوارى دارى. تو بر خاندان ومعاصرانت صاحب فضيلت‌بزرگ هستى وهيچ كسى مانند تو ونه پيش از تو از فضل وعلم ودين وتقوا برخوردار نگشته‌است جز نياكان گذشته‌ات.

عبد الملك همچنان امام را مى‌ستود كه آن‌حضرت فرمود:

«هر آنچه ياد كردى و وصف نمودى همه‌از فضل خداى سبحان وتأييد و توفيق او بود پس كجا مى‌توان شكر آنچه را كه بر ما ارزانى داشته است به جاى آورد.

اى امير مؤمنان؟! رسول خدا صلى الله عليه و آله چنان در نماز مى‌ايستاد كه پاهايش ورم مى‌كرد و چنان روزه مى‌گرفت كه از تشنگى دهانش خشك مى‌شد. به او گفته شد:

اى رسول خدا آيا مگر خداوند گناهان گذشته و آينده تو را نيامرزيد؟

فرمود:

آيا من بنده‌اى سپاسگزار نباشم؟ سپاس خداى را بر آنچه نعمت داد و آزمود و سپاس در انجام و آغاز.

به خدا سوگند اگر اعضايم پاره پاره شوند و سيلاب اشك بر دامانم روان گردد، هنوز شكر يك دهم يكى از هزاران هزار نعمت خداوند را كه شمارشگران، از شمارش آنها عاجزند، نتوانسته‌ام به جاى آورم.

وتمام ستايش ستايشگران نمى‌تواند با يكى از اين نعمتها برابر شود، نه به خدا. خداوند مرا مى‌بيند كه هيچ چيز از سپاس و ياد او در شب يا روز، در نهان يا آشكار بازم نمى‌دارد. اگر براى خانواده‌ام و نيز براى ديگر