زندگانى سيد الساجدين حضرت علي بن الحسين(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - امام سجّاد وارث پيامبران
(ج ٣، از ص ٣ تا ص ١٤) راجع به او مىنويسد: واز ايشان سرور عباد و رهبان، منور به يقين و ايمان، سجستانى ايوب بن كيسان است.
وى فقيهى دانشمند و عابدى بود كه بسيار به حج مىرفت. از مردم مأيوس و با خدا مأنوس بود.
ايوب از انس بن مالك و عمرو ابوالعتاهيه و حسن و ابن سيرين و ابو قلابه حديث نقل مىكرد.
اردبيلى در جامع الرواة ج ١ ص ١١١ گويد: ايوب بن ابى تميمه كيسان سختيانى العنزى البصرى، كنيهاش ابو بكر و آزاد شده عمار بن ياسر بود.
عمار خود بندهاى آزاد شده بود بنابر اين او آزاده شده شخصى آزاده شده به شمار مىآيد. سرش را سالى يك بار مىتراشيد و چون موهايش بلند مىشد فرق باز مىكرد. وى در سال ١٣١ ه در پى انتشار طاعون در بصره، از دنيا رفت.
٣- صالح مرى: پدرش بشير نام داشت. ابو نعيم در حلية الاولياء (ج ٦ ص ١٦٥) در باره او مىنويسد: قارى پرارج و واعظ پر هيزكار ابو بشير صالح مرى، صاحب قرائت و ترس و اندوه بود. نيكان را به حركت وامىداشت و با بدان به ستيزه بر مىخاست.
از حسن و ثابت و قتاده و بكر بن عبد اللَّه مزنى و منصور بن زاذان و جعفر بن زيد و يزيد رقاشى و ميمون بن سياه و ابان بن ابىعياش و محمّد بن زياد و هشام بن حسان و جريرى و قيس بن سعد و خليد بن حسان روايت نقل مىكرد.
٤- عتبه غلام: آزاده بزرگوار و پاك از تيرگيها و بيدار به شهادت