امام سجّاد عليه السلام نيز بر مبناى اين برنامه الهى عمل كرد. زندگى آن‌حضرت قلّه عبادت و زارى به درگاه خدا و نشر روح ايمان در جامعه و تربيت مردانى بزرگ همچون زهرى و سعيد بن جبير و عمر بن عبداللَّه سبيعى و ... در زهد و تهجد بود.

بدين سان برنامه امام سجّاد عليه السلام راه امامتش را ترسيم كرده بود. برنامه آن‌حضرت تأكيد بر بعد روحى بود مضافاً آنكه آن‌حضرت طلايه دار ديگر امامان در حوادث دشوار پس از خود بود با اين تفاوت كه نياز به اين بعد روحى در زمان امام زين العابدين بيشتر احساس مى‌شد و براى همين آن‌حضرت نيز بيشتر در اين جهت تلاش مى‌كرد. امّا پرسش اينجاست كه:

امام چگونه از عهده اين مهم بر آمده؟ واز چه راهى براى رسيدن به اين هدف بزرگ استفاده كرد؟

روش امام زين العابدين در تربيّت روحى‌

از آنجا كه ائمه هدى، براى تمام نسلها در هر ديار و دوره‌اى مشعلهاى فروزان حقّند و از آنجا كه شرايط حاكم بر يك ديار و دوره با آنچه بر