«شهربانو» در اين سال بار دارشد و در نيمه جمادى الاوّل سال ٣٣ هجرى نخستين فرزند خويش را به دنيا آورد و در همان روزهاى اول پس از زايمان بدرود حيات گفت. سپس يكى از كنيزان امام حسين متكفّل نگهدارى كودك شد. بدين ترتيب. امام زين العابدين در دامن آن كنيز بزرگ شد. مردم مى‌پنداشتند كه آن زن مادر واقعى امام سجّاد است در حالى كه او كنيز امام حسين بود. [١]

امام سجّاد هفت ساله بود كه پدر بزرگش، اميرمؤمنان عليه السلام در محراب مسجد كوفه به شهادت رسيد. پس از چند ماه اهل بيت به مدينه بازگشتند، جايى كه على بن الحسين در خانه‌هاى آكنده از بوى خوش پيامير صلى الله عليه و آله رشد كرده بود. امام هفده ساله بود كه عمويش امام حسن مجتبى را با زهر به شهادت رساندند.

امام سجّاد در سايه پدر بزرگوارش امام حسين، نقش رهبرى را در روياروئى با ارتداد جاهليّت مآب اموى را تجربه مى‌كرد.

در باره ويژگى اين مبارزه وريارويى آرام و مخفيانه، اطلاعات اندكى‌

[١] - در برخى از آنچه نقل شد بر حديثى كه از امام روايت شده و در بحار الانوار ج ٤٦، ص ٨ آمده است استناد جستيم. طبق اين روايت اسارت دختران يزد گرد در زمان عثمان روى داده است امّا در بعضى روايات آمده كه آنان در زمان عمر به اسيرى گرفته شدند. امّا اين روايت دور از سياق تاريخى است چرا كه با فتح خراسان و تاريخ ولادت امام زين العابدين و ... سازگارى ندارد.