«اى مردم شما را از دنيا و آنچه در آن است هشدار مى‌دهم. چرا كه دنيا سراى زوال و نابودى است و (مردم) قرون گذشته را كه دارايى و عمرشان از شما بيشتر بود، از ميان برده و اينك پيكرهايشان طعمه خاك گشته، واحوالشان دگرگون شده است. آيا شما پس از ايشان (به دنيا) طمع مى‌ورزيد.

افسوس، افسوس چاره‌اى جز پيوستن و ملاقات (با مردگان) نيست. پس در آنچه از روزگارتان گذشته و در آنچه باقى مانده بنگريد. وپيش از گذشتن فرصت و خاموش گشتن فروغ آرزو، كردارهاى شايسته‌اى را كه بر شما روى مى‌آورد، انجام دهيد. پس بزودى از قصرها گرفته شويد و به قبرها منتقل گرديد و به كردارهايتان محاسبه شويد.

به خدا سوگند چه افراد گنهكارى كه (در آن سرا) حسرتها بر آنها كاملًا چيره گرديد و چه عزتمندانى كه در پرتگاههاى نيستى و نابودى فرو افتاده‌اند كه ديگر (در آن دنيا) پشيمانى سودى ندارد و از ستمگر دست بر نمى‌دارند ...

همه آنچه كرده‌اند، حاضر يابند و البته پروردگارت به هيچ كس ستم نخواهد كرد». [٢]

گويند: به خاطر تأثير عميق مواعظ امام در دل شنوندگان، مردم ناله‌

[١] - البكّائون الخمسة، ص ٢٠٩.

[٢] - البكّائون الخمسة، ص ٢٠٩.