همان گونه كه انسان با ولايت مى‌تواند ريشه‌هاى تكبر و ادعاى الوهيّت را در درون خود بخشكاند مى‌تواند با آن به جنگ طمع وشهوتهاى دنيوى برود. زيرا كسى كه از اولياى خدا فرمان مى‌برد، زورمداران و زراندوزان با وسايل گوناگون، همچون تبليغات منفى، فشار اقتصادى، شكنجه بدنى و حتّى تبعيد و قتل به رويارويى و ستيز با وى بر مى‌خيزند.

از آنجا كه ولايت، آزمونى بزرگ براى انسانهاست، شرط قبولى اعمال نيز قرار داده شده است. زيرا هدف طاعتهاى ديگر، رام و خوار كردن روح فرعون مآب و ستمگر انسانى است. تا آن را براى اطاعت از خداآماده كند. اين روح بايد براى اطاعت از پروردگارش رام شود و از طريق بندگى خدا از آلودگيهاى كبر، شرك و شك، پاك و پاكيزه گردد.

اين هدف با ولايت، كاملًا تحقّق مى‌يابد. زيرا، فروتنى بشر در برابر بشرى همانند و همنوع خود كه از سوى خداوند مبعوث شده و هيچ نيروى خارق العاده يا ثروت هنگفتى ندارد و تنها وتنها براى اطاعت از فرمان خداوند انجام مى‌شود، مسأله‌اى است كه شديداً از سوى نفس مورد مخالفت قرار مى‌گيرد، تا آنجا كه برخى براى فرار از ولايت، خواستار فرود آمدن عذاب خداوند مى‌شوند.

اجازه دهيد، برخى از رواياتى را كه در برترى وفضيلت ولايت نقل‌

[١] - صحيفه سجّاديه، ص ٥٦.