زندگاني صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩١

زهرا ساخت، بنابراين نخستين تابوتى كه در اسلام ساخته شد تابوت زهرا بود كه كسى پيش از آن چنين چيزى نه ديده و نه ساخته بود.- سپس فرمود: به تو وصيّت مى‌كنم كه هيچ كس از اينانى كه به من ستم و حقّم را پايمال كرده‌اند بر جنازه‌ام حاضر نشوند. زيرا اينان دشمن من و دشمن رسول خدا هستند. اجازه نده كسى از آنان و پيروانشان بر من نماز بخوانند، مرا در شب كه ديده‌ها آرام گرفته و به خواب فرو رفته‌اند، به خاك سپار، آن‌گاه آن‌حضرت چشم از جهان فرو بست. سلام خداوند بر او و بر پدر و شوهر و فرزندانش.

مردم مدينه يكپارچه ناله و فرياد سر دادند. زنان بنى‌هاشم در خانه فاطمه عليها السلام گرد آمدند و همه باهم يكصدا شيون كردند. مدينه مى‌خواست از اين همه شيون و فرياد از جاى كنده شود. زنان داغديده فرياد مى‌زدند:

اى بانوى ما! اى دختر رسول خدا مردم گروه گروه به سوى على عليه السلام روانه شدند. آن‌حضرت نشسته بود. حسن و حسين عليهما السلام نيز رو به رويش بودند و هرسه مى‌گريستند. مردم همه از گريه آنان بگريه افتادند.

ام كلثوم روپوشى به صورت انداخته و دامن كشان و با ردائى آويزان بيرون آمد درحالى كه مى‌گفت: اى پدر اى رسول خدا، اينك براستى ما تو را از دست داديم. اين فقدانى است كه ديگر ديدارى درپى ندارد.

مردم گرد آمدند و نشستند و گريه و زارى سر دادند آنان منتظر بودند كه جنازه بيرون آيد تا بر او نماز بخوانند امّا ابوذر بيرون آمد و به آنها گفت: برويد كه بيرون آوردن جنازه دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين شامگاه به تأخير افتاد. مردم برخاستند و به راه خود رفتند.