برند. از اين رو آنان را از بهترين تبار و از برترين نسلها، از پيامبرى كه خاتم پيامبران و از جانشينى كه او سرور اوصياست پديد آورد. پس فاطمه را آفريد تا حلقه رابط ميان دو نور، نور نبى و نور وصى باشد؟! همه اين احتمالات ممكن است. امّا نكته‌اى كه خواننده پژوهشگر، پس از بررسى دقيق و همه جانبه زندگى حضرت فاطمه زهرا عليها السلام بدان متوجّه مى‌شود آن است كه همان‌گونه كه خداوند مى‌خواست براى مردم رهبرانى از مردان قرار دهد، اراده كرد كه رهبرى نيز از جنس زن براى آنان بيافريند، تا براى زنان بهانه‌اى از تمسّك به تعاليم اسلام و نمونه‌ها و ارزشهاى والاى آن به شكل كلّى باقى نماند، و نگويند: كسانى كه به اسلام تمسّك جُستند از مردان هستند نه از زنان، و استعدادها و نيروهاى مردان بيش از زنان است.

بدين‌گونه خداوند در دعوت بندگان به سوى خويش به آنان لطف كرده است تا براى بهانه‌جويان و كسانى كه بخواهند خود را توجيه كنند، عذر و بهانه‌اى باقى نماند.

پس براى زنان الگو و نمونه‌اى قرار داد تا با آنان در مسئوليّتهاى عمومى همگون باشد، آن چنان كه در كارهاى خانه مانند باردارى و زايمان و تربيت فرزندان و رتق و فتق امور منزل از قبيل پخت و پز، نظافت و يا وظايف شرعى، مانند حجاب و فرمانبرى از شوهر، و كمى بهره در ميراث و شهادت دادن و چيزهاى ديگر همگون است.

پاره‌اى از مسئوليّتهاى فطرى و غير فطرى كه به زن اختصاص دارد،