مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٢ - بخشنامه معاويه

بخشنامه معاويه

هر چه زمان مى گذشت، مظلوميّت و عظمت على(عليه السلام)آشكارتر مى شد، و لذا معاويه براى پيش گيرى از عواقب اين كار، بخشنامه اى به تمام بلاد فرستاد و در آنجا چنين گفت:«شيعيان على را تحت نظر بگيريد، حتّى كسانى كه متهم به دوستى او هستند، آنها را بكشيد، هرگاه بر پيروى آنها از على شاهدى و گواهى داريد چه بهتر و در غير اين صورت، به مجرّد اتهام و گمان، زير هر سنگى آنها را يافتيد، از بين ببريد».

كار به جايى رسيده بود كه اگر مردى متهم به زندقه و كفر بود، آسانتر نجات مى يافت، تا اين كه متهم به تشيّع على(عليه السلام)شود و در حقيقت سال هاى پنجاه تا شصت، سخت ترين روزهاى شيعه بالاخص در عراق بود.[١]

حجر بن عدى و يارانش دست بسته به شام فرستاده شدند و در نقطه اى به نام «مرج عذرا» بازداشت شدند تا در صورتى كه آنان از على(عليه السلام)برائت جويند، آنها را رها كنند و در غير اين صورت، به قتل برسند، و عجيب اين كه در آن پرونده كه گروهى بر ضدّ حجر و يارانش شهادت دادند امضاى دو نفر نيز به چشم مى خورد، يكى شريح قاضى، ديگرى شريح حارثى و اينها هر دو امضا را جعلى اعلام كردند.

شريح قاضى گفت آن گاه كه از من درباره او سؤال كردند، گفتم: او روزها روزه و شبها در حال نماز است.

دومى به معاويه نوشت: من درباره او شهادت دادم كه او نماز