مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٨ - نمونه ديگر از مناظره امام كاظم(عليه السلام)

شدن و در ميان سجده كنندگان مى بيند.[١]

نمونه ديگر از مناظره امام كاظم(عليه السلام)

قرآن مجيد يادآور مى شود كه خدا در آفرينشگرى، به ادوات و ابزار نيازى ندارد، هر موقع، خواست او بر ايجاد چيزى تعلق بگيرد بدون درنگ، تحقق مى پذيرد و در اين مورد مى فرمايد:

(إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ)[٢]

«شأن و منزلت خدا اين است آنگاه كه آفرينش چيزى را بخواهد با گفتن «كن» تحقق مى پذيرد».

در اين مورد: دو چيز مورد نظر و عنايت امامان معصوم(عليهم السلام) است:

١. اراده خدا بسان اراده انسان نيست كه از ترديد و تروى، فكر و انديشه آغاز مى گردد تا به مرحله تصميم و قطعى شدن مى رسد، و بايد خدا را از چنين اراده «حادث» پيراسته دانست اما حقيقت اراده او چيست، براى ما روشن نيست و نمى توان در مورد آن سخن گفت بالاخص اگر اراده او را از صفات ذات او بدانيم، كه با ذات او يكسان است و واقع ذات بالاتر از آن است كه در انديشه موجود امكانى بگنجد.

به قول عطار نيشابورى: