مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٥ - عرضه فضائل خلفاء بر قرآن

است و او در بالاى منبر اين جمله را گفت: «إنّ لى لشيطاناً يعترينى فإذا مِلتُ فسدّدونى»، «من شيطانى دارم كه در درونم جاى دارد، پس اگر از راه راست بيرون رفتم مرا به راه راست باز گردانيد».جايى كه فرد برتر از درستى باز مى ماند، حال پست تر از او چگونه خواهد بود.

يحيى بن اكثم: از پيامبر روايت شده كه فرموده است: اگر من براى نبوت برانگيخته نشده بودم خدا عمر را به اين سمت برمى گزيد.

امام جواد(عليه السلام): كتاب خدا، راستگوتر از اين حديث است، آنجا كه مى فرمايد:

(وَ إِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوح وَ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا)[١]

«به ياد آر هنگامى كه از پيامبران پيمان گرفتيم و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى فرزند مريم پيمان گرفتيم كه در اداى مسئوليت تبليغ و رهبرى كوتاهى نكنيد».

خدا از پيامبران بر اداى رسالت پيمان گرفته است، چگونه مى تواند پيمان خودش را بشكند. و هيچ پيامبرى لحظه اى به خدا شرك نورزيده است، چگونه ممكن است شخصى براى نبوت برانگيخته شود كه بيشتر عمر خود را در شرك سپرى كرده باشد، و رسول گرامى فرموده است: هنوز آدم ميان روح و جسد بود كه من به پيامبرى برانگيخته شدم؟».

يحيى بن اكثم: آنگاه كه نزول وحى بر من درنگ كرد (اقتباس وحى) من تصور كردم كه از من قطع شده و بر آل خطاب فرو آمده است!