مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٦ - عرضه فضائل خلفاء بر قرآن

امام جواد(عليه السلام): اين حديث نيز با قرآن مخالف است، زيرا هيچگاه شك بر پيامبران و بر پيامبر خاتم شايسته نيست، خدا مى فرمايد:

(اللهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلاَئِكَةِ رُسُلاً وَ مِنَ النَّاسِ).[١]

«خدا از دو گروه ـ فرشتگان و مردم ـ رسولانى برمى گزيند»

آيا امكان دارد كه نبوّت از آن كسى كه خدا برگزيده به كسى كه عمرى به او شرك ورزيده منتقل گردد؟

يحيى بن اكثم: از پيامبر نقل شده: اگر عذاب فرود آيد جز عمر كسى از آن نجات پيدا نمى كند.

امام جواد(عليه السلام): اين حديث نيز با قرآن موافق نيست، زيرا خدا مى فرمايد:

(وَ مَا كَانَ اللهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مَا كَانَ اللهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ).[٢]

«تا هنگامى كه تو در ميان مردم باشى يا آنان استغفار كنند، خدا هرگز مردم را عذاب نمى كند».

فرود عذاب در زمان پيامبر ممكن نيست، چون پيامبر(صلى الله عليه وآله)در ميان آنان بود از اين جهت مايه امن از عذاب خواهد بود و اگر پس از پيامبر بيايد، در ميان مردم استغفار كنندگان فراوان است، بنابراين با وجود اين دو امان عذابى فرود نمى آيد تا همه را فرا گيرد و فقط يك نفر نجات پيدا كند.[٣]