مناظره هاى معصومان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٩ - متن پيمان

عراق و حجاز، از هر نژادى كه باشند، از تعقيب و آزار وى در امان باشند و از گذشته آنها صرفنظر كند و احدى از آنها را به سبب فعاليت هاى گذشته شان برضد حكومت معاويه تحت تعقيب قرار ندهد، و مخصوصاً اهل عراق را به خاطر كينه هاى گذشته آزار نكند.

علاوه براين معاويه تمام ياران على(عليه السلام) را، در هر كجا كه هستند، امان مى دهد كه هيچ يك از آنها را نيازارد و جان و مال و ناموس شيعيان و پيروان على در امان باشند، و به هيچ وجه تحت تعقيب قرار نگيرند، و كوچكترين ناراحتى براى آنها ايجاد نشود، حق هر كسى به وى برسد، و اموالى كه از بيت المال در دست شيعيان على(عليه السلام) است از آنها پس گرفته نشود.

نيز نبايد هيچ گونه خطرى از ناحيه معاويه متوجه حسن بن على(عليه السلام)و برادرش حسين بن على(عليه السلام) و هيچ كدام از افراد خاندان پيامبر(صلى الله عليه وآله) بشود و نبايد در هيچ نقطه اى موجبات خوف و ترس آنها را فراهم سازد.

در پايان پيمان، معاويه اكيداً تعهد كرد تمام مواد آن را محترم شمرده دقيقاً به مورد اجرا بگذارد. او خدا را براين مسئله گواه گرفت، و تمام بزرگان و رجال شام نيز گواهى دادند.[١]

اينجاست كه بايد درود خود را به روح پاك آن امام بفرستيم و بگوييم: