الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٤٢ - نيايش سوم در درود بر حاملان عرش و هرملك مقرب ديگر

بلايى ناخوش فرو مى‌آورند يا آسايشى خوش. و آن سفيران گرانقدر نيكوكار و آن بزرگواران كه نويسنده و نگهدارنده اعمال ما هستند. و درود بفرست بر فرشته مرگ و يارانش و نكير و منكر و رومان [١] كه آزماينده ساكنان گورهاست. و آن فرشتگان كه بر گرد بيت المعمور [٢] طواف مى‌كنند. و بر مالك و خازنان دوزخ و بر رضوان و خادمان بهشت.

و بر فرشتگانى كه از فرمان خداى سر بر نمى‌تابند و هر چه فرمان يابند همان كنند.

درود فرست بر آن فرشتگان كه به ما مى‌گويند: «سلام بر شما به خاطر آن همه شكيبايى كه ورزيده‌ايد. سراى آخرت چه سرايى نيكوست.» [٣] و درود فرست بر فرشتگان زبانى [٤] كه چون فرمانشان رسد كه «بگيريدش و در زنجيرش كشيد و به دوزخش در افكنيد» [٥]، بى‌درنگ و بى‌آنكه مهلتش دهند، او را فرو گيرند.

و درود فرست بر فرشتگانى كه نام آنها در وهمِ ما نگنجيد و مقام و مرتبت آنها را در نزد تو ندانستيم و ندانستيم به چه كارى مأمورند.

و درود بفرست بر فرشتگان ساكن هوا و زمين و آب و آنها كه بر آفريدگان گماشته‌اند.

بار خدايا، بر آنان درود بفرست در روزى كه هر كس آيد با او فرشته‌اى است كه مى‌راندش و فرشته‌اى است كه بر اعمال او گواهى‌

(٢) بيت المعمور: خانه آبادان. خانه‌اى است در آسمان ششم برابر كعبه كه مطاف فرشتگان است.

(٣) اشاره است به اين آيه: سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ. (سوره ١٣- آيه ٢٤)

(٤) زبانيها فرشتگان عذابند.

(٥) اشاره به آيه‌هاى‌ «خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ.» (سوره ٦٩- آيه‌هاى ٣٠ و ٣١)