الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٤١ - نيايش سوم در درود بر حاملان عرش و هرملك مقرب ديگر

ساكنان آسمان‌هاى تواند و امينان رسالتهاى تو. هر چه كوشش كنند، خستگى بر خود نبينند و هر چه تحمل رنج كنند، درماندگى و سستى نپذيرند. خواهشهاى دل از تسبيح تو بازشان ندارد و سهوها و غفلتها از تعظيم تو رويگردانشان نسازد. از خشوع ديده بر هم نهاده‌اند و ياراى نگريستن در تو را ندارند.

سر فرو داشته‌اند و رغبتشان به چيزهايى كه در نزد توست بسيار است.

همه آزمنديشان ياد نعيم توست و در برابر عظمت تو و جلال كبرياى تو به تواضع سر به زير افكنده‌اند. و چون به لهيب دوزخ تو بنگرند و نهيبش را بر گنهكاران بشنوند، گويند كه پروردگارا منزهى تو، تو را آنچنان كه سزاوار پرستش توست نپرستيده‌ايم.

خداوندا، بر ايشان درود بفرست و بر ملائكه رحمت خويش، و آنان كه مقرب درگاه تواند، و آنها كه حاملان غيب به پيامبران تواند، و آنان كه امينان وحى تواند، و بر فرشتگانى كه خاص خود گردانيده‌اى و به تقديس خود از خوردن و آشاميدنشان بى‌نياز ساخته‌اى و در درون طبقات آسمان‌هايت جاى داده‌اى. و درود بفرست بر آن گروه از فرشتگان كه در اطراف آسمان‌ها ايستاده‌اند، آن هنگام كه فرمان اتمام وعده خداوندى فرا رسد.

درود بفرست بر خازنان باران و روان كنندگان ابرها كه چون بر ابرها بانگ زنند، آواز تندرها به گوش رسد و چون ابرها از آن نهيب به راه افتند، آذرخشها از درونشان بدرخشد. و بر آن فرشتگان كه دانه‌هاى برف و تگرگ را از پى مى‌آيند و با هر قطره باران كه فرو مى‌شود، فرود مى‌آيند. و بر آن فرشتگان كه نگهبانان خزاين بادهايند و آنان كه موكلان بر كوههايند تا فرو نريزند و آن فرشتگان كه ميزان و مقدار آب‌ها و پيمانه بارانها را به ايشان آموخته‌اى.

درود بفرست بر آن فرشتگان كه رسولان تو به ساكنان زمينند: يا