الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٦٨ - نيايش چهل و چهارم دعاى آن حضرت به هنگام فرارسيدن ماه رمضان

در طريق خود و غفلت از تعظيم خود و فريفته شدن به دشمنت، آن شيطان رجيم.

بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و چون در شبهاى اين ماه اراده عفو و بخشايش كنى ما را در شمار آن بندگان در آور كه به عفو تو آزاد مى‌شوند و در خور بخشايش تو مى‌گردند. اى خداوند، ما را از بهترين كسانى قرار ده كه در اين ماه زيسته‌اند و اين ماه به سر آورده‌اند.

بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و آنگاه كه هلال ماه رمضان به محاق مى‌افتد، گناهان ما محو كن. و چون به سلخ رسد و روزهايش به آخر آيد، جامه شوخگن گناهان از تن ما بيرون كن، آن سان كه چون به سر شود ما را از هر خطا پيراسته و از هر گناه، پاك ساخته باشى.

بار خدايا، بر محمد و خاندان او درود بفرست. اگر در اين ماه به راه كج رفته‌ايم، به راه راستمان آور و اگر از حق عدول كرده‌ايم، به حقمان بازگردان و اگر دشمن تو، شيطان، بر ما چيره شد، ما را از چنگال او رهايى بخش.

اى خداوند، ماه رمضان را از زمزمه عبادت ما پرساز و شب و روزش را به طاعات ما آراسته گردان. ما را يارى ده كه روزهايش را روزه بداريم و شبهايش را به نماز و تضرع و خشوع و مذلّت در پيشگاه تو به سحر رسانيم، تا مباد كه روزهايش به غفلت ما شهادت دهند و شبهايش به سهل انگارى ما.

اى خداوند، چنان كن كه در ديگر ماهها و روزها تا زنده‌ايم چنين باشيم. چنان كن كه در شمار بندگان صالح تو در آييم: آنان كه بهشت را به ميراث برده‌اند و در آن جاويدانند، آنان كه همه آنچه را كه بايد ادا كنند ادا مى‌كنند و باز هم دلهايشان ترسان است، آنان كه بايد نزد پروردگارشان باز گردند، آنان كه به كارهاى نيك مى‌شتابند و در آن‌