انسان در قرآن

انسان در قرآن - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩

را در عالم وجود درک کند ، بداند خاکی محض نیست ، پرتوی از روح الهی‌ در او هست ، بداند که در معرفت می‌تواند بر فرشتگان پیشی بگیرد ، بداند که او آزاد و مختار و مسؤول خویشتن و مسؤول افراد دیگر و مسؤول آباد کردن‌ جهان و بهتر کردن جهان است ( او شما را از زمین بیافرید و عمران آن را از شما خواست ) [١] ، بداند که او امانتدار الهی است ، بداند که بر حسب تصادف ، برتری نیافته است تا استبداد بورزد و همه چیز را برای‌ شخص خود تصاحب کند و مسؤولیت و تکلیفی برای خویشتن قائل نباشد .

پرورش استعدادها

تعلیمات اسلامی نشان می‌دهد که این مکتب مقدس الهی به همه‌ء ابعاد انسان ، اعم از جسمی و روحی ، مادی و معنوی ، فکری و عاطفی ، فردی و اجتماعی توجه عمیق داشته است و نه تنها جانب هیچ کدام را مهمل نگذاشته‌ است بلکه عنایت خاص به " پرورش " همه‌ء اینها روی اصل معینی داشته‌ است . در اینجا به طور اجمال به همه‌ء اینها اشاره می‌کنیم .

پرورش جسم

اسلام " تن پروری " به معنی " نفس پروری " و شهوت پرستی را شدیدا محکوم کرده است ، اما پرورش بدن به معنی مراقبت و حفظ


[١] هو أنشأکم من الارض و استعمرکم فیها »( هود / ٦١ ) .