انسان در قرآن - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤

پیش نیامده است " [١] .
" او تنگ چشم و ممسک است " [٢] .
" او مجادله گرترین مخلوق است " [٣] .
" او حریص آفریده شده است " [٤] .
" اگر بدی به او رسد ، جزع کننده است و اگر نعمت به او رسد بخل‌ کننده است " [٥] .

زشت یا زیبا ؟

چگونه است ؟ آیا انسان از نظر قرآن یک موجود زشت و زیباست ، آن هم‌ زشت زشت و زیبای زیبا ؟ آیا انسان یک موجود دو سرشتی است : نیمی از سرشتش نور است و نیمی‌ ظلمت ؟ چگونه است که قرآن ، هم او را منتها درجه مدح می‌کند و هم منتها درجه مذمت ؟ ! حقیقت این است که این مدح و ذم ، از آن نیست که انسان یک موجود دو سرشتی است : نیمی از سرشتش ستودنی است و نیم دیگر نکوهیدنی ، نظر قرآن‌ به این است که انسان همه‌ء کمالات را بالقوه دارد و باید آنها را به‌ فعلیت برساند ، و این خود اوست که باید سازنده و معمار خویشتن باشد .
شرط اصلی وصول انسان به کمالاتی ک ه بالقوه دارد " ایمان " است . از ایمان ، تقوا و عمل صالح و کوشش در راه خدا بر می‌خیزد ، به وسیله‌ء ایمان‌ است که علم از صورت یک

---

[١] یونس / . ١٢ [٢] اسراء / . ١٠٠ [٣] کهف / . ٥٤ ٤ و[٥] معارج / . ١٩