نموده و در غرّه شوّال ١٢٢٢ به پايان رسانيده است . تاكنون چند بخش از كتاب ، شناسايى شده كه شامل مطالب زير است : ١ . در حكمت الهى : مؤلف ، اين بخش را در سال ١٢٢٢ق ، نگاشته است (الذريعة ، ج ١٢ ، ص ٢٧ ـ ٢٨) . ٢ . اصول فقه ، كه نسخه اى از اين بخش ، در كتاب خانه آستان قدس رضوى به شماره ٨٤٤٨ و دو نسخه در كتاب خانه سپهسالار ، به شماره ١٣٢٦ و٢٥٤٨ (فهرست ، ج ٣ ، ص ٢٠٣و٢٠٤) موجود است . ٣ . در كلام و اصول عقايد ، كه مؤلف ، نام اين بخش را «لب الالباب و فصل الخطاب» قرار داده و سه نسخه از آن ، در كتاب خانه مجلس به شماره ٣٩٤٧ و ٣٣٨٥ و ٣٩٦٩ (فهرست ، ج ١٠ ، ص ١٢٤١ و ٢٠٨٢ و ٢١٠٩) و كتاب خانه مدرسه سپهسالار ، به شماره ١٢٧٥ (فهرست ، ج ٣ ، ص ٢٠٣) و كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران به شماره ١٦٩١ (فهرست ، ج ٨ ، ص ٢٤٨) موجود است . ٤ . دو نسخه ديگر از اين كتاب ، در كتاب خانه مدرسه سپهسالار موجود است . نسخه اوّل به شماره ٢٥٤٩ كه موضوع آن در فهرست ، ذكر نشده است (فهرست ، ج ٣ ، ص ٢٠٤) . نسخه دوم ، به شماره ٦٣٤٧ كه در چهار بخش است ، با اين عنوان ها : الف) جزء چهارم از مقدمه أنوار البصائر در علم كلام « ٢ ـ ١٤٣ » . ب) جزء چهارم از مقدمه أنوار البصائر در اصول الفقه « ١٤٤ ـ ١٧٨ » ؛ ج) وجيزه اى در حجّيت ادلّه فقه « ١٨٠ ـ ١٨٧ » ؛ د) تعليقه بر المعالم از همين مؤلف « ١٩٠ ـ ٢١٠ » (الذريعة ، ج ٦ ، ص ٢٠٦) . كتاب خانه آية اللّه مرعشى ، نسخه شماره ٢٥٦٩ (فهرست ، ج ٧ ص ١٥٨) . ٥ ـ دراية الحديث يا زبدة الرجال ، كه به منزله مقدمه انوار البصائر است و در اين جا معرّفى مى شود . اين بخش ، ابوابى است در كلّيات علم رجال و دراية الحديث و تميز مشتركات و جز اينها كه مؤلف به عنوان مقدمه كتاب خود ، أنوار البصائر ، نوشته است كه داراى مقدمه اى در بيان احتياج به علم رجال و يك باب (يازده فصل) در علم درايه است . در برخى از نسخه ها نام مؤلف محمّد بن حسن ذكر شده است .