رساله مشهور و مهمّى است در رجال . مؤلف دراين رساله ، حالات رجال حديث و روات را به طور بسيار مختصر ، در دو قسم آورده است : قسم اوّل ، درباره ممدوحان ، و قسم دوم درباره مجروحان ، و در هر قسم ، نام ها را به ترتيب حروف ، در چند باب ، تنظيم نموده است . مؤلف ، در مقدمه كتاب ، رموز مصادر و طُرُق روايتى خود را ذكر نموده است و در آخر قسم اوّل و دوم ، چند فايده رجالى را متذكّر شده است . تأليف اين كتاب در ذى حجه ٧٠٧ ، در نجف اشرف پايان يافته (چنانچه در بعضى نسخ آمده) و در بعضى مصادر ، نام كتاب كشف المقال ذكر شده است . ابن داوود ، معاصر علامه حلّى بوده و همزمان با تأليف خلاصة الأقوال ، اين كتاب را تأليف نموده و ترتيب هر دو كتاب ، مانند هم است ؛ ولى گويا هيچ كدام از اثر ديگرى خبر نداشته اند . چاپ : تهران ، دانشگاه تهران ، ١٣٤٢ ش / ١٣٨٣ ق ، به اهتمام سيّد جلال الدين محدث ارموى ، ٥٧٠ + ٤٨ ص ؛ نجف ، مطبعة الحيدرية ، ١٣٩٢ ق ، تحقيق سيّد محمّد صادق آل بحر العلوم ؛ قم ، منشورات شريف رضى ، افست چاپ نجف . [ الذريعة:١٠/٨٤؛ التراث العربى: ٣/٨٠؛ معجم المطبوعات العربيه فى ايران: ٢٩٥] آغاز : الحمد للّه الذى وفقنى للتخلى عن الحركات الدنيوية والنظر فى المهمات الاخروية . انجام : طعن فيه طعنا عظيما ابو يعقوب المعرى (كش) زيدى تم الكتاب على يد العبد ... .

[١] نسخه ديگرى از كتاب تلخيص المقال في معرفة الرجال ميرزا محمّد استرآبادى است ، كه در فهرست الفبائى آستان قدس با عنوان بالا معرفى شده است .