رساله مختصرى است در رجال كه در آن ، رجال حديث را به روشى بسيار مختصر به ترتيب حروف تهجّى گرد آورده و براى نام كتاب ها و مؤلفان آنها رموزى تنظيم كرده و براى اختصار ، نام اشخاص را تكرار نكرده ؛ بلكه به نام اوّل تصريح نموده و بقيه همنام ها را به «ابن ...» اكتفا كرده است . خود مؤلف در مقدمه ، در باره كتابش چنين گفته : «انه مختصر لفظاً غايته و مطول معنى نهايته» . مؤلف ، اين كتاب را در سال ١٢٦٦ ق ، تأليف نموده و پس از آن ، به امر ناصرالدين شاه قاجار ، در آن تجديد نظر نموده و مطالبى بدان افزوده و روز شنبه ٦ شعبان ١٣٠٣ ق ، بازنگرى آن را به پايان رسانيده است . استرآبادى ، علاوه بر اين كتاب ، سه رساله ديگر در رجال به نام هاى : منتهى الآمال ، غاية الآمال ، المبدأ و المآل دارد كه در ذيل عنوان هاى خود ، معرّفى مى شوند . همچنين مؤلف ، دو رساله در درايه به نام هاى مبدأ الآمال و منتقى الآمال تأليف كرده كه در بخش درايه معرّفى شده اند . [ الذريعة : ١١ / ٢٥١ ؛ مصفى المقال : ٣٢٤ ] آغاز : الحمد للّه على آلائه حتم مقضى و الصلاة على سيدنا انبائه و خيرة اوليائه ندب مرضى . انجام : الحمدللّه الذى وفقنا لاتمام هذا الخطاب المنيف و الكتاب الشريف بيد الضعيف ... .

نسخه ها :

١٥٦٧ . قم ، مرعشى : ٤٦٥٨ ، آغاز : فكيف يخوفه بانفسنا وليس فى الاوّل شى ء والثانى مجهول السند ، انجام : برابر نمونه ، نستعليق ، على بن محمّد جعفر شريعتمدار استرآبادى (مؤلف) ، جمعه ٦ شعبان ١٣٠٣ق ، ٢٨٣ برگ ، ١٣ سطر ، ١٧×١١ [ فهرست مرعشى : ١٢ / ٢٤٣ ] .