رساله كوتاهى است در درايه و كليات علم رجال، مؤلف از مسوده آن در آخر شعبان ١٢٣٧ ق فراغت يافته، و پس از وى يكى از شاگردانش در سال ١٢٤٢ ق آن را از سواد به بياض برده است. در الذريعة ٢٥ / ٤٨ عنوان شده كه اين رساله در يك مقدمه و شش مقاله و يك خاتمه داراى يازده فايده تنظيم شده، ولى در فهرست دانشگاه تهران ١٦ / ٦٨٨ كه نسخه اى از اين رساله معرفى شده آن را داراى يك مقدمه و سه مقاله و يك خاتمه، معرفى نموده است. همچنين در الذريعة سه نسخه براى اين رساله در كتاب خانه هاى نجف (كتاب خانه محمّد رضا فرج اللّه ، كتاب خانه شيخ على كاشف الغطا، كتاب خانه شيخ محمّد سماوى ) معرّفى نموده است . [ الذريعة : ١٠ / ٩١ با عنوان «رجال المولى ابى الحسن» و ٢٥ / ٤٨ با عنوان «الوجيزة فى الدراية» ؛ مصفى المقال : ٢٨ ]