اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٠ - ٢ رازدارى اجتماعى

راز تو شادى توست، اگر آن را پنهان دارى، و اگر فاش كردى (سبب) ناله و جزع تو خواهد شد.

همچنين مى‌فرمايد:

مَنْ افْشٰى سِرَّكَ ضَيَّعَ امْرَكَ. [١]

هركس رازى از تو فاش كند، كار تو را تباه ساخته است.

٢. رازدارى اجتماعى

منظور از رازدارى اجتماعى، حفظ اسرار مردم در مسائل اجتماعى، سياسى و... و بيان نكردن ضعفهاى آنها در اين زمينه است.

افشاى اينگونه رازها جايز نيست، ولى چنانچه اسرار اجتماعى و سياسى افراد از قبيل اشاعۀ فحشا، تشكيل باندهاى فساد و تباهى و اين گونه كارهاى خلاف باشد، افشاى آنها نزد مسئولين امر جهت اتخاذ تصميم و اقدامات لازم مانعى ندارد و چه بسا واجب و ضرورى باشد.

در مسائل اطلاعاتى، امنيتى نيز افشاى اسرار ديگران در اجتماع و براى مردم جايز نيست، بلكه گاهى زيان آور است، ولى اگر اين اسرار از امورى باشد كه كتمان آن خطرى را متوجه نظام مى‌كند، لازم است نزد مراجع صلاحيتدار بازگو شود و سكوت در مقابل آن جايز نيست.