اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٤ - الف - دادخواهى

مى‌توان به وسيلۀ آن امكان بسيارى از زيانها از ناحيۀ دشمن را سلب كرد و همواره ابتكار عمل را در دست داشت، ولى بى‌توجهى به آن، چه بسا اصل حكومت را با خطر مواجه كند. امام على(ع) مى‌فرمايد:

يُسْتَدَلُّ عَلٰى ادْبٰارِ الدُّوَلِ بِاَرْبَعٍ، تَضْييٖعِ الْاُصُولِ... . [١]

چهار چيز نشانه افول دولتهاست، از جمله زيرپا نهادن اصول (و ارزشها).

همچنين فاش كردن اين‌گونه رازهادر زمره بزرگترين خيانت‌هابه جامعه و نظام اسلامى است.

على(ع) مى‌فرمايد:

اَعْظَمُ الْخِيٰانَةِ خِيٰانَةُ الْاُمَّةِ. [٢]

خيانت به امت از بزرگترين خيانتهاست.

موارد مجاز در افشاى راز

افشاى راز ديگران در پاره‌اى از موارد مجاز شمرده شده است كه برخى از آنها را در زير مى‌خوانيم:

الف - دادخواهى

فردى كه از ناحيۀ ديگرى مورد ستم قرار گرفته، براى دادخواهى ناگزير است آن ظلم را به مراكز صلاحيتدار و يا مسئول بالاتر گزارش كند تا به موضوع رسيدگى و از تضييع حقش جلوگيرى شود.