اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١١٨ - عوامل مهار شهوت

١. ايمان به خدا: قرآن كريم، تنها رحمت و عنايت الهى را كه ثمرۀ ايمان و ايمنى‌بخش انسان در برابر حوادث است، سدّ محكمى در برابر اين سيل بنيان‌كن دانسته و از قول همسر عزيز مصر مى‌فرمايد:

اِنَّ‌النَّفْسَ لَاَمّٰارَةٌ بِالسُّوءِ الّاٰ مٰا رَحِمَ رَبّىٖ. [١]

همانا نفس بسيار امر كننده به بدى است، مگر آنكه پروردگارم [ بر من ] رحمت آرد.

يوسف صديق در بحبوحۀ جوانى و در شديدترين دوران تمايل جنسى در معرض خطرناك‌ترين لغزش منافى عفّت قرار گرفت. زن شوهردارى عشق سوزان خود را به او عرضه كرد و از وى تمنّاى وصال داشت. هر دو بشر بودند و هر يك داراى سرمايۀ تمايل جنسى. قدرت غريزه نيروى عفّت اخلاقى زن را در هم شكست و حاضر شد خود را تسليم تمايلاتش كند. خانه را از وجود اغيار خالى كرد، درها را بست، خود را به نيكوترين شكل آراست، ولى قدرت ايمان و برهان الهى از عفّت يوسف پشتيبانى كرد و يوسف غريزۀ جنسى را شكست و دامن خود را از آلودگى حفظ كرد. قرآن اين امداد الهى را چنين ترسيم مى‌كند:

وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِهٰا لَوْلاٰ انْ رَأىٰ بُرْهٰانَ رَبِّهِ. [٢]

آن زن قصد او كرد و وى نيز اگر برهان پروردگار را نمى‌ديد، قصد وى مى‌نمود.