اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٧٧ - ب - توجيه قانونشكنى

اَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنىٖ مِنْ نٰارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طيٖنٍ. [١]

من از او بهترم [ زيرا ] مرا از آتش و آدم را از گل آفريدى.

و چون آتش از گل بهتر است، من نبايد به آدم سجده كنم!

شبيه كار شيطان، خوددارى قارون از احسان و انفاق در راه خدا بود.

او بخل و مالدوستى خويش را چنين توجيه كرد كه من با تخصص و علم اقتصاد مال فراوان به دست آورده‌ام و بهره‌اش را نيز خودم بايد ببرم، ديگر معنا ندارد آن را به مستمندان ببخشم. [٢]

همچنين قرآن، توجيه بخيلان كافر را كه از پرداخت صدقه و انفاق شانه خالى مى‌كنند، چنين نقل مى‌كند:

وَ اذٰا قيٖلَ لَهُمْ انْفِقُوا مِمّٰا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ قٰالَ الَّذيٖنَ كَفَرُوا لِلَّذيٖنَ ٰامَنُوا انُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشٰاءُ اللّٰهُ اطْعَمَهُ... . [٣]

وقتى به آنها گفته مى‌شود: از آنچه خدا روزى‌تان كرده، انفاق كنيد، كافران به مؤمنان گويندآيا به كسى غذا بدهيم كه اگر خدا مى‌خواست به او هم مى‌داد؟!

ب - توجيه قانون‌شكنى

قرآن مجيد از برخى يهوديان قانون‌شكن به عنوان «اصحاب سبت» ياد مى‌كند كه صيد ماهى در روز شنبه بر آنان حرام بود و در آن روز ماهيهاى فراوانى - با مشيت الهى - بر روى آب و كنار ساحل ظاهر