اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٨٨ - برخورد مردان الهى با مقامات دنيوى

حضرت امام خمينى(ره) نيز در سفارشى به فرزند خويش مى‌نويسد:

پسرم! از زير بار مسئوليت انسانى - كه خدمت به حق در صورت خدمت به خلق است - شانه خالى مكن، كه تاخت و تاز شيطان در اين ميدان كمتر از تاخت و تاز در بين مسئولين و دست‌اندركاران نيست و دست و پا براى به دست آوردن مقام، هر چه باشد؛ چه مقام معنوى و چه مقام مادّى، مزن به عذر آنكه مى‌خواهم به معارف الهى نزديك شوم يا خدمت به عباداللّه نمايم، كه توجه به آن از شيطان است، چه رسد به كوشش براى به دست آوردن آن. [١]

برخورد مردان الهى با مقامات دنيوى

مردان خدا - اعم از معصومين و دست پروردگان آنها - با بصيرت ژرف و دل تابناك خويش، واقعيت پليد جاه‌طلبى را مشاهده كرده، به شدّت از آن مى‌گريختند و هرگز دامان پاك خود را به آن نيالودند.

به عنوان نمونه:

- حضرت سليمان(ع) با همۀ مقام و حشمتى كه داشت، هر روز صبح، بزرگان و اشراف را به حضور مى‌پذيرفت، در عين حال نزد مستمندان مى‌رفت و با آنان مى‌نشست و مى‌گفت: «مسكينى هستم، همراه مساكين». [٢]