فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٤٥ - ضرورت مقاومت در اسارت و تلاش برای قرار

فصل سوم: وظايف دوران اسارت‌

١. ادامه مقاومت به هنگام اسارت و تلاش براى فرار خود و ديگران‌

درآمد

اين وظيفه بدان معنا است كه اعضاى نيروهاى مسلح به رغم اسارت دستان دشمن، نبايد اجازه دهند كه روحشان به اسارت درآيد؛ بلكه بايد به حفظ روحيه انقلابى و سلحشورى خود در برابر انواع شكنجه‌هاى جسمى و روحى دشمن مقاومت كنند و از هر فرصتى براى رهانيدن خود و ديگر همرزمان از اسارت دشمن استفاده نمايند. در آيين نامه انضباطى نيروهاى مسلح در اين باره مى‌خوانيم:

١- «اگر دشمن اسيرم نمايد، با تمام توان به مقاومت خود ادامه خواهم داد، هنگام اسارت به هر وسيله‌اى براى گريختن از دست دشمن و پيوستن به نيروهاى خودى متوسل خواهم شد و به فرار ديگران كه جزء نيروهاى خودى هستند كمك خواهم كرد.» [١]

٢- مقاومت هنگام اسارت و تلاش براى فرار يكى از خدمات برجسته است و تشويقاتى براى آن ذكر شده است. [٢]

ضرورت مقاومت در اسارت و تلاش براى فرار

چنانچه در مباحث پيشين گذشت، اعضاى نيروهاى مسلح هنگام رزم موظف به مقاومت و پايدارى در برابر دشمن و پرهيز از فرار و تسليم اند، حال كه به رغم مقاومت مجبور به‌

[١] . ماده ١٤، بند ى.

[٢] . ماده ١١٣، بند م و بند ١٣ جدول تشويقات.