فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٦٩ - ضرورت مجهز شدن به بصیرت و بینش سیاسی

(بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَايَفْقَهُونَ) (انفال: ٦٥)

آنان قومى ناآگاه و بى‌بصيرتند.

وصف جنگجويان كافر و دشمن به بى بصيرتى و فقدان بينش، از باب «تصرف الاشياء باضدادها» مى‌فهماند كه جنگجويان مسلمان بايد به سلاح بصيرت و بينش مجهّز باشند.

٢- خداوند در وصف پيامبر ٦ و يارانش به او دستور مى‌دهد تا با صداى رسا اعلام كند:

(هذِهِ سَبِيلي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلَى‌ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي) (يوسف: ١٠٨)

اين راه من است كه من و پيروانم با بصيرت كامل به سوى خدا دعوت مى‌كنيم.

ب- روايات:

١- امام على ٧ در خطبه‌اى با وصف مجاهدان زمان پيامبر ٦، از بصيرت و بينش آنان چنين ياد مى‌كند:

حملوا بصائرهم على اسيافهم ودانوا لربهم بامر واعظهم. [١]

از روى بصيرت شمشير زدند و به فرمان اندرز دهنده خود به پروردگارشان تقرب جستند.

٢- امام على ٧ در خطبه‌اى ديگر درباره مجاهدانى كه قادر به پيروزى در جنگى نظير «جمل» هستند مى‌فرمايد:

ولايحمل هذا العَلَم الّا اهل البصر والصبر والعلم بمواقع الحق. [٢]

كسى بيرق اين جنگ را بر دوش نمى‌كشد، مگر آنكه اهل بصيرت و صبر باشد و به آنچه حق و درست است، دانا باشد.

٣- امام على ٧ در جاى ديگر درباره مجاهدان زمان پيامبر اكرم ٦ مى‌فرمايد:

فانا لم نكن تقاتل على عهد رسول اللَّه ٦ بالكثرة، وانّما كنا نقاتل بالبصيرة. [٣]

[١] . نهج البلاغه، خطبه ١٥٠

[٢] . همان، خطبه ١٧٢

[٣] . بحار الانوار، ج ٤٠، ص ٢٥٥