فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٦ - ٢- روایات

خداوند جهاد را واجب گردانيد و آن را بزرگ داشت و مايه پيروزى و ياور خود قرارش داد.

به خدا سوگند كار دنيا و دين جز با جهاد درست نمى‌شود.

امام على ٧: ان الجهاد اشرف الاعمال بعد الاسلام وهو قوام الدين والاجر فيه عظيم مع العزّة والمَنَعة [١].

همانا جهاد، شريف‌ترين كارها بعد از اسلام آوردن است. جهاد، مايه پايدارى دين است و علاوه بر آن كه عزت و اقتدار مى‌آورد، اجرى بزرگ دارد.

٢- احاديث وارد شده در بيان پيامدهاى ترك جهاد؛ از جمله:

پيامبر ٦: فمن ترك الجهاد البسه اللَّه ذُلًا فى نفسه، وفقراً فى معيشته ومَحقاً فى دينه. ان اللَّه تبارك وتعالى اعزّ امتى بسنابكِ خيلها ومراكزِ رماحِها [٢].

هر كس جهاد را واگذارد، خداوند جامه خوارى بر جان او پوشاند و زندگى‌اش را دستخوش فقر سازد و دين‌اش را از بين ببرد. خداى تبارك و تعالى، عزت و اقتدار امت مرا در سمهاى اسبانشان و نوك نيزه هايشان قرار داده است.

٣- احاديث وارد شده در بيان مقام و منزلت مجاهدان كه نيروهاى مسلح شاخص‌ترين مصداق و در صف مقدم آن هستند؛ از جمله:

پيامبر ٦: خير الناس رجل جلس نفسه فى سبيل اللَّه يجاهد اعداءه يلتمس الموت اوالقتل فى مصافّه. [٣]

بهترين مردمان كسى است كه خود را وقف راه خدا كرده و با دشمنان او جهاد مى‌كند و خواستار مرگ يا كشته شدن در ميدان كارزار است.

ما اعمال العباد كلهم عند المجاهدين فى سبيل اللَّه الّا كمثل خُطّاف اخذ بمنقاره من ماء البحر. [٤]

اعمال همه بندگان نزد مجاهدان همسنگ آبى است كه پرستوى دريايى با منقار خود از دريا برمى‌دارد.

[١]. همان، حديث ٢٦٧٥.

[٢]. همان، حديث ٢٧٠٩.

[٣]. همان، حديث ٢٦٨٢.

[٤]. همان، حديث ٢٦٨٣.