فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٤٨ - ضرورت اجتناب از سرقت

٣- ٢. سرقت‌

درآمد

فصل هشتم از قانون مجازات جرايم نيروهاى مسلح به موضوع سرقت مى‌پردازد و در مواد ٦٧ تا ٧١ مجازاتهايى براى مرتكبين آن برشمرده شده است.

ضرورت اجتناب از سرقت‌

سرقت و دزدى از اعمال بسيار زشت و نكوهيده است كه در منابع دينى ما به شدت از آن نهى شده است؛ از جمله:

الف- آيات:

خداوند درباره كيفر و مجازات دزدان مى‌فرمايد:

دست مرد دزد و زن دزد را به كيفر عملى كه انجام داده‌اند به عنوان يك مجازات الهى قطع كنيد، و خداوند توانا و حكيم است. [١]

ب- روايات:

١- پيامبر ٦: اربع لايدخل بيتا واحدة منها الّا خرب ولم يعمر بالبركة: الخيانة والسرقة وشرب الخمر والزنا. [٢]

چهار چيز است كه هر يك از آنها به خانه‌اى درآيد خراب شود، و به بركت آباد نگردد:

خيانت، دزدى، شرابخوارى و زنا.

٢- امام كاظم ٧ به نقل از پيامبر اكرم ٦: لا يسرق السارق و هو مؤمن. [٣]

سارق در حال ايمان سرقت نمى‌كند.

٣- امام رضا ٧ مى‌فرمايد: خداوند دزدى را حرام فرمود؛ چون اگر مباح بود موجب تباهى اموال و آدم‌كشى مى‌شد و چون كه غصب اموال يكديگر مايه كشتار و درگيرى و حسدورزى نسبت به يكديگر مى‌شود و نيز چون موجب مى‌شود كه تجارت و پيشه‌ورى ترك شود و اموال و ثروتهاى به ناحق و ناروا به دست آيد. [٤]

[١] . مائده، ٣٨

[٢] . نهج الفصاحة، حديث ٢٥٦

[٣] . وسائل الشيعه، ج ١٨، ص ٣٢٨

[٤] . ميزان الحكمة، ج ٥، حديث ٨٥٠٥