فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٠١ - ضرورت توجه به تربیت بدنی و آمادگی جسمانی

شناخته‌ام چنين تيراندازى نديده‌ام، و گمان ندارم روى زمين مثل و مانندى داشته باشد.

آيا جعفر نيز همانند تو تيراندازى مى‌داند؟» آن حضرت فرمود: «ما كمال دين و تماميت نعمتها را كه خدا به پيامبرش نازل كرده به ارث برده‌ايم.» [١]

د- نظر فقها:

١- در مباحث پيشين گذشت كه حفظ و تقويت آمادگى رزمى و دفاعى بر اعضاى نيروهاى مسلح در وهله اول و بر عموم ملت مسلمان واجب است. آمادگى رزمى و دفاعى داراى ابعاد مختلفى است كه آمادگى جسمانى و تربيت بدنى يكى از آن ابعاد را تشكيل مى‌دهد. از اين رو، در پاسخ به استفتائى درباره ورزشهاى رزمى كه ضرباتى تحت عنوان بدنسازى و افزايش استقامت جسمانى در آن وجود دارد و مواردى از اين است، مى‌خوانيم:

مانعى ندارد بلكه اگر منظور، آمادگى براى جبهه باشد رجحان نيز دارد. [٢]

از نظر فقهى ورزشهايى كه مايه قدرت جسمى يا روحى مسلمين مى‌شود نه تنها جايز است؛ بلكه در مواردى لازم هم مى‌باشد. [٣]

٢- تيراندازى و اسب سوارى از رشته‌هاى مطرح در ورزش و تربيت بدنى هستند و در فقه اسلامى نيز از جايگاه خاصى برخوردارند تا جايى كه بابى مخصوص به خود با عنوان «سبق ورمايه» دارند.

ه- قانون اساسى:

در قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران نيز به تربيت بدنى اهميت داده شده و فراهم آورى امكانات تربيت بدنى رايگان در تمام سطوح براى همه، از وظايف دولت و نظام اسلامى دانسته شده است. [٤]

[١] . همان، ص ٢٣٨-٢٣٩

[٢] . جامع المسائل، ج ١، ص ٦٣٤

[٣] . مجموعه استفتائات جديد، آيت اللّٰه مكارم، ص ٢٢٥

[٤] . قانون اساسى، اصل ٣، بند سه