فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٨٧ - ضرورت و مشروعیت گزارش

د- نظر فقها:

١- مرحوم صاحب جواهر پس از بيان حرمت شديد سخن چينى مى‌فرمايد:

«نعم قد تجوز وتستحب او تجب لايقاع الفتنة بين المشركين وتقوية المتقين على المبطين». [١]

يعنى اگر گزارش و نقل اخبار ديگران سبب ايجاد فتنه و آشوب در جبهه كفر و شرك و تقويت جبهه حق عليه باطل گردد، نه تنها جايز بلكه مستحب و واجب است.

٢- در صورت مشاهده منكر، نهى از آن، واجب است و اگر نهى، متوقف بر گزارش و خبر كردن ديگران و مسئولان باشد، از باب مقدمه واجب، واجب مى‌گردد. در همين معنا، حضرت آيت‌اللَّه خامنه‌اى (مدّظلّه) در پاسخ به چند استفتاء مى‌فرمايد:

اگر گزارش‌ها راجع به امور علنى باشد و عنوان تجسّس و غيبت بر آنها صدق نكند و بلكه در صورتى كه جزء مقدمات نهى از منكر باشد واجب است. [٢]

گزارش دادن ظلم، به مراكز و مراجع مسئول براى پيگيرى و تعقيب بعد از تحقيق و اطمينان نسبت به آن اشكال ندارد و حتى اگر از مقدمات نهى از منكر محسوب شود واجب مى‌گردد. [٣]

٣- حضرت آيت اللَّه خامنه‌اى (مدّظلّه) در پاسخ به استفتائى درباره جواز ومشروعيت گزارش دادن از موارد تخلف در دستگاههاى مختلف دولتى مى‌فرمايد:

اگر فردى كه مسئول حمايت و حفظ بيت المال و اموال دولتى است از اختلاس آن اموال توسط يكى از كارمندان يا غير او مطلع شود، از نظر شرعى و قانونى مكلف است براى احقاق حق، اطلاعات خود را در اين زمينه به نهادهاى مربوطه ارائه دهد و ترس از بين رفتن آبروى متهم از نظر رسمى مجوزى براى كوتاهى از احقاق حق جهت حفظ بيت المال محسوب نمى‌شود. [٤]

[١] . جواهر الكلام، ج ٢٢، ص ٧٣

[٢] . رساله اجوبة الاستفتائات (ترجمه فارسى)، ص ٣٠٩، سؤال ١٣٩٠

[٣] . همان، سؤال ١٣٩١

[٤] . پيشين، سؤال ١٣٨٨