فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٧٨ - ضرورت حفظ آراستگی ظاهری

ج- نظر فقها:

١- يكى از ابواب فقهى، باب گسترده‌اى با عنوان «طهارت» است كه فقهاى عظيم‌الشأن در آن، به بيان احكام طهارت اعم از طهارت ظاهرى و طهارت باطنى مى‌پردازند. طهارت ظاهرى يعنى طهارت از خبث و ناپاكيهاى ظاهرى و طهارت باطنى يعنى طهارت از حدث و آلودگيهاى باطنى كه با انجام وضو و غسل و تيمم به عنوان مقدمات انجام عبادات تحقق مى‌يابد.

٢- آراستگى ظاهرى در حال نماز از لحاظ لباس و غيره از امورى است كه فقهاى عظيم‌الشأن بر آن تأكيد ورزيده‌اند. [١]

٣- آراستگى ظاهرى در حال نماز به ويژه براى امام جماعت به دليل در مرآى و منظر ديگران بودن او، امرى مورد تأكيد مضاعف در فقه است؛ لذا فرموده‌اند: «وينبغى للامام الزيادة فى التجمل لانه المنظور اليه». [٢]

٤- آراستگى ظاهرى تا بدانجا اهميت دارد كه اگر حفظ آن از شئون اجتماعى كسى به حساب آيد و بدان عادت خو كند، در صورت عدم وسع مالى، مى‌تواند از وجوهات شرعى (زكات) صرف آن بنمايد. [٣]

٥- پوشيدن حرير و ابريشم براى آراستگى ظاهرى بر مردان حرام است، ليكن پوشش ياد شده بر رزمندگان اسلام بى‌اشكال است. [٤]

٦- رخت پوشيدن جهت تجمل و آراستگى ظاهرى گاه واجب است؛ مانند رخت پوشيدن والى هر گاه باعث خوف و ترس دشمن شود. [٥]

د- سيره امام راحل (ره):

١- اصولًا امام بسيار منظم و خوش پوش و همواره داراى ظاهرى آراسته بود. هميشه‌

[١]. ر. ك: المهذب، ابن براج، ج ١، ص ٨٤؛ السرائر، ابن ادريس، ج ١، ص ٢٦٠.

[٢]. تذكرة الفقهاء، علامه حلى، ج ٤، ص ١٠١؛ نهاية الاحكام، علامه حلى، ج ٢، ص ٥٠؛ و نيز ر. ك: جامع المقاصد، محقق كركى، ج ٢، ص ٤٣٨.

[٣]. ر. ك: تذكرة الفقهاء، علامه حلى، ج ٥، ص ٢٧٥- ٢٧٦؛ المهذب البارع، ابن فهدحلى، ج ١، ص ٥٤٢.

[٤]. ر. ك: الجامع العباس، شيخ بهايى، ص ٣٤٥.

[٥]. ر. ك: همان.