فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٣٤ - ضرورت رعایت صرفه جویی و پرهیز از اسراف و تبذیر

٢- ١. صرفه جويى‌

درآمد

از بايدهاى نيروهاى مسلح، صرفه جويى و پرهيز از اسراف و تبذير در مصرف اقلام و وسائل و تجهيزات دولتى است. در آيين نامه انضباطى نيروهاى مسلح، «صرفه جويى و به كار بردن ابتكار و دقت فوق العاده در مصرف اقلام و وسائل و تجهيزات به ويژه تجهيزات حساس و كمياب و گران قيمت» [١] از خدمات برجسته و شايسته تقدير و تشويق دانسته شده است.

معناى صرفه جويى، اسراف و تبذير

«صرفه جويى» در لغت به معناى «در خرج اندازه نگهداشتن» و «بى جا خرج نكردن» است. [٢] نقطه مقابل آن در جهت افراط، اسراف و تبذير است. «اسراف» عبارت از خرج كردن چيزى است در محل خود زياده از حد لازم؛ ولى تبذير، خرج كردن چيزى است در غير محل خود و در جاى غير لازم. [٣]

ضرورت رعايت صرفه جويى و پرهيز از اسراف و تبذير

لزوم پرهيز از اسراف و تبذير و رعايت صرفه جويى در مصرف از مواردى است كه در منابع دينى بر آن تأكيد شده است؛ از جمله:

الف- آيات:

در فرهنگ قرآن، اسراف معناى گسترده‌اى دارد. گاه در مسائل ساده‌اى مانند خوردن و آشاميدن است، آنجا كه مى‌فرمايد:

اى فرزندان آدم ... بخوريد و بياشاميد؛ ولى اسراف مكنيد كه خدا اسراف كاران را دوست‌نمى‌دارد. [٤]

[١] . ماده ١١٣، بند ج

[٢] . لغت نامه دهخدا، ج ٣١، ذيل واژه «صرفه جويى»

[٣] . همان، ج ٦، ذيل واژه اسراف

[٤] . سورۀ اعراف، آيه ٣١