فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٨٦ - ضرورت مقاومت

٢- پيامبر اكرم ٦ خطاب به ابوذر (ره) مى‌فرمايد:

اى ابوذر! پروردگارت عزّ و جلّ، به وجود سه نفر بر فرشتگان مى‌بالد:

... مردى كه در ميدان جهاد باشد و همرزمانش بگريزند و او همچنان پايدارى ورزد و بجنگد تا كشته شود. [١]

٣- امام على ٧ به يارانش در صفين مى‌فرمود:

پياپى يورش بريد و از گريختن شرم كنيد، كه گريز از ميدان جنگ ننگى است جاويدان درميان اعقاب و روزگاران آينده و موجب آتش در روز حسابرسى. [٢]

٤- امام على ٧ درباره خويش مى‌فرمايد:

من هرگز از ميدان جنگ نگريخته‌ام و احدى به رزم من نيامده مگر زمين را از خون او سيراب كرده‌ام. [٣]

٥- در جايى ديگر مى‌فرمايد:

به خدا سوگند اگر از شمشيرهاى اين دنيا بگريزيد، از شمشير آن جهان نخواهيد رهيد ... فرار از جنگ موجب خشم خداوند و خوارى و ننگ جاويدان است. به زندگى كسى كه مى‌گريزد، هرگز چيزى افزوده نگردد و چيزى مانع مرگش نشود. [٤]

٦- امام رضا ٧ مى‌فرمايد:

خداوند فرار از ميدان جهاد را حرام كرده است، چون باعث ضعف دين و خفيف شدن، پيامبران و پيشوايان عادل است. [٥]

٧- امام على ٧ با يادآورى پايمردى مسلمان نخستين خطاب به افراد سست عنصر مى‌فرمايد:

هنگامى كه خداوند صدق و اخلاص ما را ديد خوارى و ذلت را بر دشمن و پيروزى و نصر را

[١] . همان، ج ٣، حديث ٣٥١٥.

[٢] . همان، حديث ٣٥٠٨.

[٣] . همان، حديث ٣٥١٤

[٤] . همان، حديث ٣٥١١.

[٥] . همان، حديث ٣٥١٣.